Konektor

HaloPSA

Jedno poświadczenie na poziomie agencji, dla całego portfela.

Państwa system PSA zna już listę klientów: ten konektor ją importuje, a następnie raportuje dla każdego z nich inwentarz zasobów, ich identyfikację oraz osobę odpowiedzialną technicznie. Nie proponuje żadnego poziomu ReCyF. HaloPSA nie rejestruje na zasobach żadnego zabezpieczenia.

Co utworzyć w narzędziu

Dostęp tworzy się w HaloPSA, nie w Vigicap. Vigicap nigdy nie prosi o hasło administratora: oczekuje poświadczenia API, które tworzycie Państwo sami, które widzicie i które możecie odwołać bez naszego udziału.

Gdzie je wygenerować

HaloPSA > Configuration > Integrations > Halo API : créez une application « Client Credentials », puis, sur son onglet « Permissions », cochez uniquement « read:customers » et « read:assets ». Si la même application sert aussi à la remontée de tickets, ajoutez-y « read:tickets » et « edit:tickets ».

Minimalna rola

Application API « Client Credentials » portant exactement deux permissions, toutes deux en lecture : « read:customers » (GET /Client, la liste des clients) et « read:assets » (GET /Asset, l'inventaire). Aucune permission d'écriture, et pas le scope « all ».

Przejęte z modelu ról producenta i sprawdzone przed publikacją.

Co wpisać w Vigicap

Dokładne pola formularza połączenia, w kolejności, w jakiej się pojawiają. Wartości oznaczone jako „tajne” nigdy nie wracają do przeglądarki: są szyfrowane w spoczynku i usuwane przy rozłączeniu.

Formularz zaczyna się od adresu instancji, wpisywanego oddzielnie od pól poniżej. Publiczny katalog nie publikuje jeszcze, czy ten konektor go wymaga ani jak wygląda — ta lista jest więc dokładna co do całej reszty i milczy o tym pierwszym polu.

Client ID
Client Secrettajne
URL du serveur d'authentificationopcjonalneURL
Uniquement si votre installation sépare l'authentification de l'API. Sinon, laissez vide.

Kierowanie dla każdego klienta

Samo poświadczenie się nie powtarza: jedno, wpisane raz na poziomie agencji, obejmuje cały portfel — różnica, którą czuć przy czterdziestu klientach, a nie przy czterech.

Te pola wypełnia się dla każdego klienta osobno: mówią, pod którym kontem w PSA ma wylądować zgłoszenie. Błędna wartość nie powoduje niepowodzenia wysyłki — powoduje, że uda się ona u kogoś innego, i dlatego Vigicap sprawdza je już w chwili wpisywania.

ID klienta Halo
Identyfikator klienta w HaloPSA, pod którym mają być tworzone zgłoszenia.
np. 42
ID typu zgłoszeniaopcjonalne
Opcjonalne — typ zgłoszenia Halo (domyślnie: domyślny typ instancji).
np. 1

Co robi, a czego nie robi

Wstępnie wypełniane cele ReCyF

Ten konektor nie zasila żadnego celu ReCyF i nie jest to brak: nie mierzy on stanu zabezpieczeń klienta.

Tylko odczyt

Odczyty są wyłącznie odczytem: czytając, Vigicap nic nie zapisuje w narzędziu.

Co wychodzi do narzędzia

Ten konektor ZAPISUJE: tworzy zgłoszenie na podstawie działania z planu.

Co wraca

Wraca stan już utworzonego zgłoszenia: jego status, data zamknięcia, ostatnia aktywność. Zamknięte zgłoszenie staje się PROPOZYCJĄ, którą zatwierdza konsultant — nigdy działaniem zamkniętym z urzędu. Agencja, która zamyka własne zgłoszenie, nie może sama wystawiać sobie oceny w dokumencie czytanym przez audytora.

Co jest odczytywane, co jest przechowywane, jak długo i z jakimi uprawnieniami: ten sam rejestr, konektor po konektorze, w inwentarzu danych.

Żądane zakresy

Dokładne zakresy żądane przy autoryzacji, nazwane tak, jak nazywa je producent.

read:customers
read:assets
read:tickets
edit:tickets

Weryfikacja

Ten konektor został uruchomiony od początku do końca na rzeczywistej instancji narzędzia, a nie tylko przetestowany na atrapie.

Wymienione znaki towarowe i logotypy należą do ich właścicieli i wskazują narzędzia, z którymi Vigicap jest kompatybilny — zobacz informacje prawne.